In de loop van 1984 besloot een aantal Noord-Hollandse muzikanten de band Buskers op te richten. Op het repertoire stond Keltische en Nederlandse volksmuziek. Door wisselingen in de bezetting werd de aandacht al snel uitsluitend op Keltische, en dan voornamelijk Ierse traditionele muziek gericht. Na een geslaagd bezoek aan het Dingle schiereiland in het zuid westen van Ierland in 1992, werd in 1993 de CD “Kilshannig” uitgebracht, naar de naam van het gehucht waar de band was neergestreken (zie intermezzo).

 


Intermezzo

Kilshannig map
Kilshannig is de Engelse vertaling van het Gaelic “Cill Seanaigh”: St. Seanach’s church. Het gehucht ligt net ten zuiden van “Rough Point” aan de noordkust van het Dingle schiereiland, Count Kerry, in het zuidwesten van Ierland. Elke plaatsnaam in Ierland beginnend met “Kil(l)” of “Cil(l)” duidt dus op een oorsprong als Christelijke nederzetting.
Island_of_Ireland_relief_location_map ed#2kopie

 


 

Kort daarna werd, wederom na wisselingen in de band, de naam veranderd in Kilshannig, en in 1997 werd de CD “Our Chief Delight” uitgebracht. In de jaren die volgden werd intensief verder gewerkt aan een representatief repertoire van ballads en tunes, en een eigen kenmerkend – meerstemmig – geluid. Inmiddels ook in het bezit van een professionele PA richtte Kishannig zich voornamelijk op het optreden in kleinere theaters door het gehele land. Daarnaast werd elke twee jaar hernieuwde inspiratie opgedaan in steeds weer een ander deel van West Ierland.
Toch bleven akoestische optredens in kleinere gelegenheden onze voorkeur hebben, en in 2007 werd op basis van een drietal optredens in kerkjes in Noord-Holland de live-CD “On Holy Ground” uitgebracht. Niettemin werden vervolgens weer nieuwe plannen voor een theatertour en bijbehorende studio-CD gemaakt. Dit vereiste veel PR inspanningen, en veel inzet tijdens de wekelijkse repetities.

Kort na het 10e bezoek van de band aan Ierland, begin mei 2012, werd duidelijk dat een dergelijk intensief programma niet probleemloos vol kon worden gehouden, en werd uiteindelijk besloten te stoppen met optreden.
Na bijna 30 jaar was het mooi geweest.

Omdat iedereen op een of andere manier betrokken bleef bij het maken van muziek, is het niet vreemd dat een aantal bandleden elkaar trof op een Alkmaarse sessie …